കേരള സിംഹം -----കവിത ---പി.വി.ജി.നായര്‍

ത്തെ --

(1920ല്‍ മട്ടന്നൂരില്‍  ജനിച്ച് 1973ല്‍അന്തരിച്ച ഒരു കവിയും ചിത്രകാരനും ചിത്രകലാ ദ്ധ്യാപകനുമായിരുന്ന പി.വി.ജി.നായര്‍ കവിതയ്ക്ക് ഏറെ പ്രസക്തിയുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. ഇതിന്നു മുന്‍പ് ഏതെങ്കിലും ഒരു കവി പഴശ്ശിയെ വിഷയമാക്കി ഒരു കവിത എഴുതിയതായോ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതായോ അറിവില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈകവിത മലയാള കവിതാ ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമാണെന്ന് പറയാം. -----     സതീശന്‍ഇരിട്ടി  )1940കളില്‍ എഴുതിയ ഒരു കവിതയാണ് കേരള സിംഹം . 1949ഡിസംബര്‍ 15ന് പുറത്തിറങ്ങിയ മദ്രാസ്‌ പത്രികയുടെ ലക്കം 22ല്‍ ഈ കവിത പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. പഴശ്ശി രാജ തന്റെ മാതൃരാജ്യത്തിന്നുവേണ്ടി വീരാഹൂതി ചെയ്ത് 208വര്‍ഷം തികയുന്ന വേളയില്‍ ഈ ഭാരത ചരിത്രത്തി ലാന്ഗ്ലേയ പ്രഭുക്കന്മാര്‍ പാരതന്ത്ര്യത്തിന്‍ തലവാചകം കുറിച്ചപ്പോള്‍ , ഉത്തര മലനാട്ടില്‍ നിന്നത്‌ ചോദ്യംചെയ് വാ-- നൊന്നര നൂറ്റാണ്ടിന്നു മുന്‍പൊരാളു ണ്ടായ് വന്നു ! തച്ചോളി ഒതേനനും ,വെള്ളുവക്കമ്മാരനു -- മാര്‍ച്ചയും ചേകോന്‍മാരും പിറന്ന മലനാടെ ! കേരള വര്‍മ്മാഖ്യന പ്പഴശ്ശി പ്പെരുമാളിന്‍ ക്ഷാത്രവീര്യത്തിന്‍ കഥ മറക്കാന്‍മറക്കാന്‍ കഴിയുമോ ?  ****        ****         *****          ****         **** എങ്ങുമേ വെള്ളപ്പട പടഹ മടിക്കവേ  പോങ്ങിയെന്‍ നാട്ടിലന്ന പ്പഴശ്ശി പ്പടവീരന്‍ ; മാമാങ്കക്കളം കണ്ട കേരള ഹൃദയത്തില്‍  മൂകമായ് കിടപ്പുണ്ടാ മെപ്പോഴും രണ വീര്യം . തിളങ്ങീയ ക്കേരള സിംഹത്തിന്‍ പടവാള-- ന്നോടുങ്ങീ ഹൂണപ്പടയവിടെ പ്പലേവട്ടം . പെരിയോര ത്തമ്പുരാന്‍ തന്‍ കയ്യാലുറപ്പിച്ച  പുരളീ സ്വരൂപത്തിന്‍ വിജയ സ്തംഭം പോലെ , പുരളീ മഹാമല ക്കലങ്കാരമായ് മിന്നും  ചരിത്ര പ്രധാനമാം ശിഖരം കാണാമിന്നും ! കാട്ടിലാ മരങ്ങളോ പത്ര മര്‍മ്മരങ്ങളാല്‍  പാടുവതത്യാഗിതന്‍ ചരിത്ര കഥകളാം . മാറ്റാര്‍തന്‍ നിണം കൊണ്ട് വീര്‍ത്തതാം വയറോടെ  കൂറ്റരാം ചെങ്കല്‍ ക്കൂട്ട മങ്ങിങ്ങ് കാണാം ദൂരെ ; ആയതിന്നിടയിലോ നമ്ര ശീര്‍ഷരായ് നിന്നി -- ട്ടാരോടും ച്ചിരിതൂകും മുള്‍ച്ചെടി പ്പൊന്തക്കുള്ളില്‍ , ഇപ്പോഴും കാണാം ചുവപ്പേറിയ തെച്ചിപ്പൂക്ക -- ളപ്പോരില്‍ തെറിച്ചതാം രക്ത ബിന്ദുക്കള്‍ പോലെ .                                                                                 ***            ***           *****         ****         *** ധീരനാം ഹൂണാധീശന്‍    ഡ്യൂക്കോഫൂവെല്ലിംഗ്ടന-- "ക്കേരള സിംഹത്തി"ന്റെ കൈയ്യുക്കന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍  ചതിച്ചു ക്കളവാല്‍ത്തന്‍ കാര്യങ്ങള്‍ നേടിപ്പോന്ന -- ച്ചരിത്രം കണ്ടിട്ടുണ്ടാം നിങ്ങളുമൊരു പക്ഷേ,

ചിതല്‍ തിന്ന പുസ്തകം ----സതീശന്‍ഇരിട്ടി

വെളിച്ചമണക്കൂ സഖീ കിടക്കാം നമുക്കിനി -
പ്പായ വിരിക്കൂ തുറന്നിട്ട ജാലകമാടക്കുക 
കൂരിരുട്ടുറഞ്ഞൂറി നില്‍ക്കുമീരാവില്‍ സ്നേഹ 
ഗാഥ പാടിനീയെന്‍ നോവും മാനസമുറക്കുക .

കേവലം നരര്‍ നമ്മള്‍ ജീവിതം പോറ്റാനെന്തു 
പാടിത് ,തളരുന്നൂ മനസ്സും ശരീരവും .
ശരിയും തെറ്റും തമ്മില്‍ പോരുത്തപ്പെടാത്തപോല്‍
കൂട്ടലും കിഴിക്കലും നടത്തും നമ്മള്‍ നിത്യം ;
ശരിയാവില്ലീ ധര്‍മ്മ ജീവിതം നമുക്കൊരു നാളിലും 
ഭൂലോകത്തില്‍ കാപട്യം നിറയുബോള്‍ .

സുഖമായ് ജീവിക്കേണ മെന്നു നാം കൊതിക്കുബോള്‍ 
അസുഖം കൊരുത്തേറും ജീവിതം ശാപഗ്രസ്ഥം .
ചിരിയും കണ്ണീരും വാര്‍ന്നുണങ്ങി പ്പതംവന്ന 
മനസ്സില്‍ നൈരാശ്യത്തിന്‍ കള്ളിമുള്‍ ക്കൂട്ടം മാത്രം .

വിലയില്ലാത്തോര്‍ നമ്മള്‍ ,വിലപിക്കാനായ് മാത്രം 
പിറന്നോര്‍ മണ്ണില്‍ ,ജീവന്‍ ഭാരമായ് ചുമപ്പവര്‍ 
കാപട്യം കവര്‍ന്നാടും ഭൂമിയില്‍ കാലത്തിന്റെ 
കൈകളില്‍ കര്‍മ്മം-ധര്‍മ്മ മാര്‍ഗത്തില്‍ ചരിപ്പവര്‍ .
മനസ്സിനില്ലാസുഖം രാവുകളോരോദിനം 
കൊഴിഞ്ഞു വീഴുബോഴും പിന്നില്‍ പ്പിറക്കുന്ന 
പകലിന്നെരിവേനല്‍ ചൂടിലൂടെന്നെന്നെന്നും 
നഗ്ന പാദങ്ങള്‍ കൊണ്ടേ നടന്നു നീങ്ങുന്നൂനാം .
കിനാക്കളെത്രകാണുന്നൂ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാവാറില്ല 
യാതൊരു സ്വപ്നത്തിനും ചിറകുകള്‍ മുളക്കില്ല !

കരയാന്‍ വയ്യാതെന്നില്‍ കണ്ണുനീരോടുങ്ങുന്നൂ 
പറയാന്‍ വയ്യാതെന്നില്‍ വാക്കുകള്‍ പരുങ്ങുന്നൂ !
ചിരിക്കാന്‍ വയ്യാതെന്നില്‍ പുഞ്ചിരിയുണങ്ങുന്നൂ 
നടക്കാന്‍ വയ്യാതെന്‍റെ കാലുകളിടറുന്നൂ !

ജീവന്റെ ചിതല്‍തിന്ന പുസ്തകത്താളില്‍ --
കൂട്ടി വായിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത വാക്കുകള്‍ പോലേ ജന്മം ;
മൂട്ടകളരിക്കുന്ന സ്വത്വ ബോധത്തിന്‍ 
തഴപ്പായയില്‍ ശ്വാസംമുട്ടി ക്കിടപ്പാണല്ലോ നമ്മള്‍ !

ഒരു സങ്കല്‍പ്പം -----സതീശന്‍ ഇരിട്ടി

കരയാനെനിക്കിനിയാവില്ല നിശ്ചയം 
ചിരിക്കും മരണം വരെ 
ചിരിച്ചേ മരിക്കൂഞാന്‍ !
ഓര്‍ക്കുവാനാവില്ലിനി നിശ്ചയം പിന്‍പേപോയ 
ഭൂതകാലത്തിന്‍ നിഴല്‍ നാടക രംഗങ്ങളെ .

നഷ്ട സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കിള്ളി പ്പുറത്തിട്ടവക്കുമേല്‍ 
കണ്ണീരു വീഴ്ത്തി ക്കാലം കഴിക്കാനാനാവില്ലിനി 
വ്യര്‍ത്ഥ ബോധത്തിന്‍ നീളും പാതക്കുമീതേ പാദം --
തേച്ചു തേച്ചാത്മാവിനെ 
ക്കൊല്ലുവാനാവില്ലിനി !

ശൂന്യത നിഴല്‍ വീഴ്ത്തുമാത്മാവില്‍ സന്തോഷത്തിന്‍ 
കുങ്കുമ പ്പൂക്കള്‍ കൊണ്ട് നിറക്കാം --
സ്നേഹത്തിന്റെ 
ആവണിപ്പൂക്കളായിരം ചാര്‍ത്താം 

ചോരയും നീരുംവറ്റി ച്ചാരുത ചോര്‍ന്നേ തീരും 
ഋതുക്കള്‍ വരും വന്ന് പോകുമീത്താഴ്വാരത്തില്‍ 
വേഴാബല്‍ കണക്കുനാം കേഴുന്നു ,
തിരിച്ചിനി വരില്ലാകാലം 
പോയ സുന്ദര വിഭാതങ്ങള്‍ !

manapakshi: ചിന്തയെ പണയം വെക്കാതുണരുക നമ്മള്‍ ----സതീശന്‍ ഇരിട...

manapakshi: ചിന്തയെ പണയം വെക്കാതുണരുക നമ്മള്‍ ----സതീശന്‍ ഇരിട...: ആരെന്റെ മനസ്സിലിരുന്നുറക്കെ ക്കരയുന്നൂ  കരളിന്‍ ചില്ലുപാത്രത്തില്‍ കണ്ണുനീര്‍ നിറയ്ക്കുന്നൂ ? ആരെന്റെയാനന്ദത്തിന്‍ ചിറകുകള്‍ കരിക്കുന്നൂ ...

ചിന്തയെ പണയം വെക്കാതുണരുക നമ്മള്‍ ----സതീശന്‍ ഇരിട്ടി

ആരെന്റെ മനസ്സിലിരുന്നുറക്കെ ക്കരയുന്നൂ 
കരളിന്‍ ചില്ലുപാത്രത്തില്‍ കണ്ണുനീര്‍ നിറയ്ക്കുന്നൂ ?
ആരെന്റെയാനന്ദത്തിന്‍ ചിറകുകള്‍ കരിക്കുന്നൂ 
തെളിഞ്ഞ മസ്തിഷ്കത്തില്‍ കാപശം കലക്കുന്നൂ ?
ആരെന്റെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ കനല്‍കോരി നിറയ്ക്കുന്നൂ 
ചിന്തയില്‍ കലാപത്തിന്‍ കനല്‍ക്കൂനയൊരുക്കുന്നൂ ?

വര്‍ഷവും ,വസന്തവും,നിലാവും, മേഘങ്ങളും 
വായുവും,സമുദ്രവും,പുഴയും ,പൂഞ്ചോലയും 
മലയും,താഴ്വാരവും ,പൂക്കളും ,കാടും, മേടും 
വില്‍പ്പന ചരക്കാക്കി  നാടിന്റെ യഭൌമമാം -
സൌന്ദര്യം കെടുത്തുന്ന താരിന്ന് ?
കാരുണ്യത്താല്‍ കണ്ണിലും മനസ്സിലും 
കുളിര്‍പെയ്തനന്തമാ മാനന്ദം നിറക്കുന്ന 
സന്ജിത പ്രഭാവത്തിന്‍ കണ്ണുകള്‍ മൂടിക്കെട്ടി -
യിരുളിന്‍ ഗുഹക്കുള്ളില്‍ പകയുടെ  
കിരാതമാം ബുദ്ധിയെ ത്രസിപ്പിക്കും 
ഭീഭല്‍സ തന്ത്രങ്ങള്‍ക്ക് വളമിട്ട് കൊടുപ്പതാര്‍ ?

ചിന്തയെ പ്പണയംവെക്കാതുണരുകനമ്മള്‍
നാളെ വിരിയും പുലരിക്ക് ചന്തമായ് പ്രകാശമായ് 
ചന്തയായ് തീര്‍ക്കാതിനി ജീവിതം 
വിലപേശി വില്‍ക്കാതെ നമ്മള്‍ 
തന്റെ ബുദ്ധിയും വിവേകവും !!!